Verslag finale : PKC - Boeckenberg : 20 - 14 (4-9)
V: Jordan DV, Thomas T (s), Tess V, Mado V (1+s)
A: Tibo D (s), Joppe B (1), Lisa VG (7), Lauren S (1)
Wissels : Dennis DV, Amber E (s)
Scheidsrechters : C. West (UK), U. Akbulut (TR)
De dag van de finale is altijd hectisch. Vandaag was dat aanvankelijk niet anders. Gert kwam met de melding dat we de briefingroom niet mochten gebruiken. Andere geschikte ruimtes zijn niet echt voorhanden in dit hotel. Dit euvel werd vrij snel opgelost. Het volgend bericht via W.A. kwam als een verlossing. De weergoden hadden een groot deel van de nacht en in de voormiddag hun sluizen wagenwijd opengezet, terwijl de wind deze nattigheid alle kanten uitblies. Alle sportevenementen werden uitgesteld, behalve KCL. De wedstrijden werden wel een uur verlaat.
Zo rond half twee gingen we op zoek naar de lunchpaketten. Een volgend WApje met de LOC vertelde ons dat die al sedert 10u in de sporthal stonden. Niet erg praktisch. Gelukkig had Harm voor lekkere broodjes gezorgd.
In de sporthal konden we genieten van de volledige wedstrijd voor de derde plaats. Alhoewel BEC een aantal maal en zelfs langere tijd 4 doelpunten voorsprong had genomen, eindigde de reguliere speeltijd op een gelijkspel. Golden goal, gewonnen door BEC. Daardoor zat er wat extra vertraging op het schema. Een geagiteerde Niels klaagde over de te korte opwarmingstijd van 15 ipv. 20 minuten. Daar was niks aan te veranderen.
Lien had een Portugese jongen kunnen overtuigen om in het panterpak te kruipen. Hij wilde wel graag als compensatie een foto met de panterploeg. Eenmaal dat allemaal geregeld, konden het oplopen en de wedstrijd zelf eindelijk beginnen.
Onze panters nemen een goeie start. Schoten van Joppe, Lisa en Mado dwingen de Papendrechters in het defensief. Hun coach neemt zelfs een time out voor de eerste 5 min. speeltijd verstreken zijn. De PKC’ers zijn echter wel wat druk gewoon. Langzamerhand nemen ze het initiatief over, vooral verdedigend, waardoor onze panters moeilijk, of zeg maar, niet meer tot scoren komen. Aan het einde van het eerste kwart staat het 4-4 en heb ik enkel nog een doelpunt van Lisa genoteerd. In het tweede kwart wordt het doodsvonnis van de wedstrijd getekend. Het klinkt hard, het is het ook, maar onze panters scoren niet een (1) doelpunt, daarbij absoluut niet geholpen door de leiding. Een paar duidelijke strafworpfouten worden bestraft met vrijworp en eenmaal zelfs met een aanvallende fout. Er gaat langs onze kant daardoor geen enkele bal door de mand in het hele kwart.
Gert heeft werk om zijn spelers te motiveren en enkele tactische plannetjes uit te tekenen. Onze panters weren zich onder het aanhoudend gescandeer van toch wel een flinke bende enthousiaste supporters. Het mag niet baten. Deze tegenstander heeft ervaring zat en speelt in een sterke competitie waarin ze wel meer met dit soort toestanden worden geconfronteerd. Gert tracht met wissels en het overbrengen van spelers naar een ander vak, het tij te keren. De precisie van de Nederlandse schutters is te accuraat, zodat op het einde van het derde kwart het verschil gegroeid is, 15-8. Een zware overtreding van Olaf VW op Amber steekt de boel in brand. Niels spurt van de bank om Olaf weg te duwen van zijn slachtoffer en begint onmiddellijk aan de verzorging. Na heel wat gepalaver besluiten de scheidsen om het omverkegelen van Amber met geel te bestraffen, maar ook Niels krijgt dezelfde kleur kaart voor de neus voor het wegduwen van Olaf. Wij houden er een vrijworp aan over ?! Gert en Rick zitten nu voor de tweede keer aan de bank gekluisterd, geen coaching, geen time out, geen vervangingen. Of toch, want Mado moet met krampen het veld verlaten en mag vervangen worden, nadat de scheids weigerde om verzorging op het veld toe te laten. Protest hierover wordt aan de jurytafel gewoon weggewuifd. De overblijvende acht minuten vechten onze panters voor wat ze waard zijn en kunnen na afloop van de buzzer het veld met opgegeven hoofd verlaten.
Volgens mij moeten alle personen die met de wedstrijdleiding bezig zijn, dus scheidsrechters en jury-voorzitters, op zijn minst de spelregels en andere reglementen kennen om die vervolgens op een correcte manier te doen navolgen door de spelers. De meeste IKF’ers die ik deze week bezig zag, zijn in het eerste bedje ziek en maken ten gevolge daarvan rotzooi van het tweede. Zelfs al zou er in de Spelregels niet voorzien zijn dat de gevolgen van een gele kaart aan een van de officials op de bank gedragen worden door de coaches, dan zou gezond verstand voldoende moeten zijn om een verzorger, zelfs als die een gele kaart heeft gekregen, toe te laten een gekwetste speler te gaan helpen. Foei, foei, foei. Zelf scheidsrechter zijnde, wil ik nooit of te nimmer met zo iemand vergeleken worden !
Maar laat me eindigen met een dikke positieve noot. Zo’n tornooi leeft en doet leven binnen de club. Naarmate de supporters het hotel meer en meer bezetten, de tribune en eigenlijk de volledige sporthal deden daveren met hun enthousiasme. Jammer dat we hen geen overwinning konden geven. Maar er is zoveel meer, te veel om op te noemen. Het wordt er alweer eentje om niet meer te vergeten.
Proficiat aan de spelers, aan Gert en Rick voor coaching en analyse, niet te vergeten aan duizendpoot Harm en aan Tom voor al het werk dat ze verrichtten en het aangenaam gezelschap.
Dirk P
Hierbij de link met de foto's op de website
