Verslag Xfinale : Boeckenberg – BEC : 26 - 9 (12-4)
A: Jordan DV (1), Thomas T (3), Tess V (3), Amber E (1+3s)
V: Tibo D (3), Joppe B (1), Lisa VG (3), Lauren S (3)
Wissels : Senne DW, Julie DH, Mattijs P (1), Imana B, Dennis DV (3), Mado V (1)

Scheidsrechters : D. Van der Meulen (NL), WCL. Leon (TP)

Het Britse BEC is voor mij een onbekende, buiten een ontmoeting met de, volgens Gert, charmante team manager (F) die ons maandagavond zonder veel omwegen wegjoeg van de eettafels in de sporthal. In groep A was het spannend om de tweede plaats. Het doelpuntensaldo heeft de Engelsen gered, want de drie ploegen buiten PKC hadden elk 3 punten. Niet dat onze spelersgroep zich veel zorgen maakte over deze match. De focus ligt nu al op de finale. PKC konden we overigens even aan het werk zien tegen Brno, waarvan de spelers en de coach een dosis lachgas werd toegediend, denk ik. Vandaag liepen ze allemaal rond met de glimlach op het gezicht.

Gert had in de bespreking gevraagd om zo mogelijk in het eerste kwart al een duidelijke kloof te slaan. Gehoorzame Thomas mikt zijn eerste bal meteen door de korf. Zo vlot als gisteren verloopt het scoren echter niet, zodat de 7-1 aan het einde ervan bijna magertjes leek. Dat is eigenlijk niet zo verwonderlijk, als er in het hoofd gedacht wordt aan de wedstrijd tegen PKC. Bovendien werkt de immer glimlachende Taipese scheidsrechter ook op de zenuwen van de spelers. Een Engelse schwalbe tegen Joppe wordt door hem vrolijk met stip bestraft. De spelers trekken naar de kleedkamer met het scorebord op 12-4.

Thomas start de tweede helft identiek als de eerste : meteen binnen gooien. Bij 15-4 begint Gert al te wisselen : eerst Dennis voor Tibo – die later terug zal komen in de plaats van Thomas -, daarna Mado voor Lisa en nog voor het einde van het derde kwart mag Mattijs het terrein op in de plaats van Jordan. Onze panters scoren zelfs nog een doeltje meer in het derde dan in het eerste kwart, 20-5. Het laatste kwart start met de resterende bankzitters, zodat Tess, Joppe en Lauren alvast mogen uitrusten voor de finale. Alvast een raar laatste deel van deze match, want BEC krijgt een stip in geschenkverpakking en mist. 5 seconden later gaat de bal opnieuw op de stip en … eveneens naast de mand. Alle goede dingen bestaan uit 3 dus besluiten de refs om “Jerommeke”- volgens een van onze spelers ‘so many muscles and such a cry baby’ – in dezelfde aanval nog een kans te geven om de bal door de mand te krijgen. Tja, als die ook naast gaat, begrijp ik die uitspraak wel. De verrassingen zijn niet over, want een dame van BEC zakt met een appelflauwte buiten bewustzijn de vloer op. De medische assistentie krijgt hulp van Niels om met wat getik op de wang en druivensuiker haar terug wankel op de been te krijgen. Na dit interludium wordt de wedstrijd voortgezet en krijgt Mattijs voor zijn doelpunt een staande ovatie van zijn collega’s. Hij is de laatste, elke speler heeft minstens eenmaal gescoord in dit tornooi. Maar iedereen is blij om eindelijk de luide buzzer het einde te horen aangeven.

Dat was het dan, het voorspel. Na 4 verplichte nummertjes komt de match er aan waar iedereen al van dag 1 zit op te wachten. Morgen (zaterdag) krijgen we het antwoord op de onvermijdelijke vraag, die zowat bij iedere panter minded supporter op de lippen brandt : “Kunnen we de Beker mee naar Boeckenberg nemen ?” De spelers zijn er klaar voor, Gert en Rick hebben PKC door en door geanalyseerd, zodat we ondertussen beter dan de PKC’ers zelf weten hoe elk van hen speelt. Onze panters gaan er voor met de steun van de talrijk aanwezige supporters. We maken er samen een heksenketel van, waar de scheidsrechters hopelijk geen soep van of in maken.

Dirk P

Hierbij de link voor de foto's op de website